Στην αξιολόγηση του προγράμματος των σεμιναρίων της Αυτοεκτίμησης, θα ξεκινήσω από το τελευταίο ‘ζητούμενο’ αυτής… την αξιολόγηση της καθηγήτριάς μας..!!!
Η ‘γλυκιά’ φωνή που μου μιλούσε, μ’ έκανε να νιώσω ότι στην άλλη άκρη του τηλεφώνου δεν ήταν μια καθηγήτρια Πανεπιστημίου και μόνο, αλλά ένας ‘ζεστός’ άνθρωπος με ‘πηγαίο’ πολιτισμό..!! Ήταν εκείνη η πρώτη φορά που, δασκάλα εγώ ακόμη, της τηλεφώνησα, σ’ ένα διάλειμμα του ημερήσιου σχολικού προγράμματος, από το γραφείο των εκπαιδευτικών, για να ζητήσω περισσότερες πληροφορίες για τα σεμινάρια της Αυτοεκτίμησης που η ίδια παρέδιδε-και συνεχίζει να παραδίδει- στο Κέντρο Συναισθηματικής Έρευνας, του οποίου είναι ιδιοκτήτρια.
Σ’ ένα από τα πολλά εκπαιδευτικά περιοδικά, που καθημερινά ‘κατέκλυζαν’ το γραφείο των δασκάλων, ξεχώρισα ένα άρθρο, το οποίο αναφερόταν στη λειτουργία του κέντρου αυτού. ‘Μπήκα’ και στο αντίστοιχο site και διάβασα το πρόγραμμα της Αυτοεκτίμησης, το οποίο με εντυπωσίασε!! Κατάλαβα ότι μέσα από αυτό θα ικανοποιούσα την πραγματική μου ανάγκη να ‘προσεγγίσω’ τα παιδιά μέσα από μια άλλη ‘οπτική’, ακολουθώντας, δηλαδή, την ψυχή τους κι όχι μέσα από τα ‘στενά’ πλαίσια του παραδοσιακού σχολείου, το οποίο είχε αρχίσει, ήδη, να με κουράζει…
Η συνάντηση μαζί της , που ακολούθησε λίγες μέρες αργότερα στον καταπληκτικό χώρο του Κέντρου, ικανοποίησε την αρχική μου εκτίμηση για την ‘ποιότητα’ αυτής της καταπληκτικής γυναίκας!! Ένιωσα αμέσως μια ευχάριστη οικειότητα, την οποία ‘επιβεβαίωναν’ συνεχώς τα ‘ζεστά’, σμαραγδιά μάτια της! Με άκουσε με την ψυχή της και δέχτηκε να ‘συμπλεύσει’ μαζί μου στο καινούριο ‘ταξίδι’ ζωής που μόλις ξεκινούσα…
Αδημονούσα να βιώσω τα συναισθήματα που η καινούρια εμπειρία θα μου’ δινε..!! Από την πρώτη, κιόλας, μέρα του νέου κύκλου των σεμιναρίων, ένιωσα τι σημαίνει να ‘μιλάει’ η καρδιά κι όχι ο νους…Το ‘ξεδίπλωμα’ της προσωπικής ιστορίας της καθηγήτριά μας ‘ένωσε’ την ολιγομελή ομάδα μας με μια υπόσχεση συναισθηματικής επικοινωνίας…Με την ‘κατάθεση’, αυτή, ψυχής, μας έδειξε το πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε ό, τι νιώθουμε…γιατί, μ’ αυτόν τον τρόπο ‘οικοδομούμε’ την επικοινωνία!
Ο θετικός της λόγος ήταν εκείνος που ‘φώτισε’ με την αχτίδα του την ψυχή όλων μας! Ένιωσα τη χαρά της αναγνώρισης των ‘θαμμένων’ μου-για κάποιους λόγους-ποιοτήτων! Ένιωσα ‘σημαντική’!! Κι αυτό, μου το ‘μετέδωσε’ τόσο απλά και τόσο αληθινά!! Κι όταν το ένιωσα, το ‘μετέδωσα’ κι εγώ με τη σειρά μου, όπως έκαναν και οι άλλοι, κι έτσι δημιουργήθηκε ένα ‘ρεύμα’ θετικότητας, το οποίο σηματοδότησε το καινούριο ξεκίνημά μας…το ‘χτίσιμο’ της Αυτοεκτίμησης…της δικής μας αρχικά, μα και των άλλων, ώστε η κοινωνία μας να ‘βρει’ την ψυχή της!
Η παρουσία της ‘συμβάδιζε’, πάντα, με το περιεχόμενο της μοναδικής γνώσης που μας μετέδιδε. Λαμπερή, φωτεινή, περιποιημένη, αισιόδοξη, χαμογελαστή, επικοινωνιακή,…, ένα ‘ηλιοτρόπιο’ στραμμένο στην ψυχή μας!
Αυτήν την σπάνια αγάπη, ‘δασκάλου-μαθητή’, που ‘εξέπεμπε’, την ένιωσα, όταν η καρδιά μου έπαψε να χτυπά ‘νοησιαρχικά’ και η Αυτοεκτίμηση την έβαλε σ’ ένα άλλο ρυθμό λειτουργίας, αυτόν με βάση την ψυχή!!
Ένα ακόμη στοιχείο που με εντυπωσίασε, ήταν όλες εκείνες οι γνώσεις της, ‘αποτυπωμένες’ στην ύλη του προγράμματος! Ήταν η ‘έγγραφη’ επίσημη απόδειξη όλων αυτών που, σαν άνθρωπος και σα δασκάλα, ένιωθα, αλλά δεν υπήρχε ‘ ώριμος χώρος’ να τα εκφράσω και, μέσα από τη γνώση, να τα μεταδώσω…Η επιστημονικότητα των συγγραμμάτων της σε πλήρη ‘εναρμόνιση’ με την αναγκαιότητα της ψυχής, ιδιαίτερα του παιδιού, αποτέλεσε για μένα το ‘πηγάδι’, μέσα από το οποίο θα ‘αντλούσα’ το νερό, που θα ‘έσβηνε’ τη ‘δίψα’ της ανάγκης αυτής.
Σπουδαίο βοήθημα σ’ αυτήν την προσπάθεια, αποτέλεσαν και οι πρακτικές ασκήσεις της εφαρμογής του προγράμματος στα παιδιά και στους εφήβους!! Με πλήρη αναφορά, η καθεμιά τους, σε βιωματικές καταστάσεις της καθημερινότητας του παιδιού και ‘πιάνοντας’ το σφυγμό των αναγκών του, πέρα από ‘στεγνές’ νοησιαρχικές γνώσεις, ‘χτίζουν’, βήμα-βήμα, την Αυτοεκτίμησή του και του κάνουν σαφή τη μοναδικότητά του!
Βέβαια, η Αυτοεκτίμηση ‘χτίστηκε’ πρώτα στο δικό μας ‘οικοδόμημα’ μέσα από τα, εξαιρετικού ενδιαφέροντος, βιωματικά και με τη συνεχή ανιδιοτελή εποπτεία της καθηγήτριάς μας! Με αυτά ‘είδα’ κι όλη την αλήθεια του εσωτερικού μου εαυτού, που τόσον καιρό δεν ήθελα να ‘δω’, ή την ‘έβλεπα’, μα την ‘καμουφλάριζα’ τεχνηέντως, ώστε να είμαι ‘αποδεκτή’ σύμφωνα με τα κριτήρια των άλλων. Η πολύχρονη εμπειρία της καθηγήτριάς μου, Δρ. Σίμου, και η ανώτερη ψυχική της καλλιέργεια με βοήθησαν να βρω τα ‘εφόδια’ που χρειάζομαι, ώστε να ‘δω’ ποια, αληθινά, θέλω να είμαι!!
Στα βιωματικά αναδείξαμε τις δυνάμεις μας, τα ταλέντα μας, τις ικανότητές μας και τις γνώσεις μας. Διαχειριστήκαμε τις ανασφάλειές μας και τις φοβίες μας. Φτιάξαμε τα οράματά μας και ‘αφεθήκαμε’ να μας ‘συμπαρασύρει’ ο ούριος άνεμος της Αυτοεκτίμησης!! Η αποτελεσματικότητα των βιωματικών ενισχυόταν και από τη δυναμική του πανέμορφου χώρου των σεμιναρίων!! Ένας χώρος γεμάτος θετική ενέργεια κι αγάπη!! Φωτεινός, ευχάριστος, φιλόξενος, οικείος, ‘χρωματιστός’, ‘μουσικός’, πολιτισμένος, αξιοπρεπής, όπως και η ‘οικοδέσποινά’ του!!
Το ‘παιχνίδισμα’, αυτό, της συναισθηματικής επικοινωνίας στην ομάδα μας, έβαλε τις βάσεις για μια ‘άνευ όρων’ αγάπη μεταξύ μας! Για πρώτη φορά ένιωσα, μέσα από το ‘μοίρασμα’ των συναισθημάτων, ότι δεν είμαι η μόνη και δεν είμαι μόνη!! Ένιωσα τη χαρά του να μπορώ να εμπιστεύομαι κι ένιωσα, επίσης, και τη χαρά της εμπιστοσύνης που μου έδειξαν οι άλλοι! Ένιωσα αποδοχή της ιδιαιτερότητας του χαρακτήρα μου κι αποδέχτηκα και την ιδιαιτερότητα των άλλων, μέσα από την οποία ‘είδα’ και την ομορφιά τους!
Ανυπομονούσα, κάθε φορά, να έρθει η μέρα της συνάντησής μας κι ένα κύμα χαράς και παιδικού ενθουσιασμού ‘κυρίευαν’ κι εμένα, μα κι όλους τους άλλους, στην προσμονή αυτήν. Οι ώρες περνούσαν δημιουργικά, εποικοδομητικά, ευχάριστα, κάνοντας τις στιγμές αυτές, ‘πηγές’ μελλοντικών αξέχαστων αναμνήσεων!! Η ενσυναίσθηση, που ‘κυριαρχούσε’ ευχάριστα στην ατμόσφαιρα, κι ο θετικός σεβασμός ανάμεσά μας ‘έπλεξαν’ τη συμφωνία μιας καταπληκτικής σχέσης!! Και για να χρησιμοποιήσω και τα αριθμητικά κριτήρια, βάση των οποίων, τόσα χρόνια, μου ‘επέβαλλαν’ να αξιολογώ το έργο των παιδιών, επιλέγω το 10 σαν την ανώτερη τιμή στην κλίμακα συνεργασίας μεταξύ των μελών της ομάδας της Αυτοεκτίμησης!!
Το τέλος κάθε εκπαιδευτικής μέρας ‘ερχόταν’ δίχως τον κάματο μιας συνηθισμένης, πολύωρης, πνευματικής εργασίας. Κι αυτό, διότι, αντί να ‘κουράζεται’ ο νους, ‘τροφοδοτούταν’ η ψυχή!! Οπότε, φεύγαμε με ‘γεμάτη’ κι όχι με ‘άδεια’ καρδιά!!
Το τέλος, όμως, του κύκλου των σεμιναρίων, βρήκε εμένα, μα και τους υπόλοιπους, να ‘αποχαιρετάμε’ το κάθε τι, με το οποίο δεθήκαμε τα δυο χρόνια, με ‘μισή’ καρδιά!! Κι αυτό, γιατί την άλλη ‘μισή’ την αφιερώσαμε στο Κέντρο Συναισθηματικής Έρευνας κι Αυτοεκτίμησης και στην καθηγήτρια-και ιδιοκτήτρια- αυτού, Δρ. Σίμου..!!
Ευχαριστώ πολύ!!!!
